Toen wijnkenner Edwin koeienstront rook, sprong hij een gat in de lucht: zijn reukvermogen keerde na corona een beetje terug

ED.nl – 9-3-2021

Fervent wintersporter Van der Wallen (45) liep tijdens een wintersportvakantie in Tirol, februari vorig jaar, het toen nog onbekende coronavirus op. „Ik moest opeens zien te dealen met diverse ernstige symptomen die later zijn toegeschreven aan corona. Wat het precies was, wist ik niet aangezien er toen nog geen coronatesten bestonden. Voor de zekerheid ben ik meteen in quarantaine gegaan,” zegt Van der Wallen.

Zes weken is hij hondsberoerd, dan knapt hij op, alleen zijn geur en smaak blijven aangetast. „Ik liet me tijdens het koken zelfs een paar keer verrassen door het rookalarm”, merkt hij tot zijn schrik. Want geur en smaak kan hij niet missen als docent wijneducatie aan het Food en Hospitality College in Venlo. Ook organiseert hij geregeld wijnproeverijen en -cursussen. ,,Dat betekent dat ik altijd enorm afhankelijk ben van mijn reuk- en smaakorgaan. En dan zijn er uiteraard de emotionele aspecten. Wijn is in mijn ogen het mooiste natuur- en cultuurproduct ter wereld. Tja, als ook nog de beleving en het genot ineens foetsie zijn, voel je je op dat vlak extra gehandicapt.”

Van der Wallen probeert zo goed en zo kwaad als het kan verder te gaan met z’n leven, in afwachting van betere tijden. En warempel, ergens in juli, tijdens een wandeling langs boerderijen in het buitengebied, ruikt hij plotseling iets. „Het was, schrik niet, verse koeienstront. Niet langer dan een seconde of drie, vier. Maar ik sprong een gat in de lucht, zo blij was ik.”

Elke ochtend ruiken aan flesjes

Er verschijnt weer (wat) licht aan het einde van de tunnel en week na week dalen er steeds meer geurmoleculen neer op zijn slijmvlies. Serieuze progressie ontstaat er pas echt na zijn ontmoeting met Dick Kooper, een KNO-arts die in het Reinier de Graaf-ziekenhuis in Delft een reukpoli bestiert.  Sinds drie maanden volgt Van der Wallen een door hem ontwikkelde reuktraining. ,,Elke ochtend en avond sta ik voor de opgave te ruiken aan allerlei flesjes met daarin scherpe prikkelende geuren. Kruidnagel, roos, limoen, sinaasappel, eucalyptus, jasmijn. De clou is dat je bij elke reukactie gelijktijdig aan de betreffende plant of vrucht moet denken. Je hersenen beschikken immers over een ‘bibliotheek’ waarin talrijke herinneringen zijn opgeslagen. Geuren en smaken, die elkaar ook beïnvloeden, maken er deel vanuit”, legt Van der Wallen uit.

De intensiteit van het reukvermogen wordt eveneens getest. „Op dit moment zit ik op veertig procent, schat ik in. Vergelijk het met ruiken aan koffie in een pak dat een half jaar openstaat. Daarnaast heb ik last van vervormingen, parosmie met een duur woord. Je ruikt iets wat eigenlijk een andere geur behoort te hebben.”

Snuiven aan mijn eigen box

Er heersen nog veel vraagtekens rondom deze problematiek, óók in wetenschappelijke kringen. De Deurnese wijnkenner wil graag vanuit zijn professie een steentje bijdragen de mistsluier op te lossen. „Ik heb namelijk extra trainingsmateriaal in huis. Beroepshalve doe ik regelmatig een appèl op een wijnaromabox die de naam Le nez du vin draagt. In de doos zitten 54 flesjes, allemaal herkenbare geuren in wijn. Wie weet bevordert het snuiven aan mijn eigen box mijn genezingsproces. Dokter Kooper volgt me in ieder geval met een meer dan gemiddelde belangstelling.”

Neus.nu wordt (zonder contentbeïnvloeding) mede mogelijk gemaakt door:

Neuscorrectie Specialist | Neus.nu | Platform van KNO-artsen
Rhino Horn | Neus.nu | Platform van KNO-artsen
~|icon_mail~|elegant-themes~|solid

E-mail